ˈfacir, faḱir
- żebrzący ascetyczny mnich muzułmański
“Domeną fakira jest chodzenie boso po rozżarzonych węglach.”
Formyfakira(genitive, singular) · fakirowi(dative, singular) · fakira(accusative, singular) · fakirem(instrumental, singular) · fakirze(locative, singular) · fakirze(vocative, singular) · fakirzy(nominative, plural) · fakirów(genitive, plural) · fakirom(dative, plural) · fakirów(accusative, plural) · fakirami(instrumental, plural) · fakirach(locative, plural) · fakirzy(vocative, plural) · fakiry(depreciative, nominative, vocative, plural)