ˈfatũm, fatũm
Pochodzeniełac. fatum → wróżba, wola bogów; los, nieszczęście
- nieuchronny los, zwłaszcza zły
“Przeklinając swoje fatum musiałem zrezygnować z całej ojcowizny.”
Formyfata(nominative, plural) · fatów(genitive, plural) · fatom(dative, plural) · fata(accusative, plural) · fatami(instrumental, plural) · fatach(locative, plural) · fata(vocative, plural)