ˈfʲĩnaw, fʹĩnau̯
Pochodzeniewł. finale < łac. finalis → końcowy
- koniec, zakończenie
“W finale Ligi Światowej siatkarzy w 2012 r. reprezentacja Polski pokonała reprezentację Stanów Zjednoczonych 3:0.”
- końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
- ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
- zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
Formyfinały(nominative, plural) · finału(genitive, singular) · finałów(genitive, plural) · finałowi(dative, singular) · finałom(dative, plural) · finały(accusative, plural) · finałem(instrumental, singular) · finałami(instrumental, plural) · finale(locative, singular) · finałach(locative, plural) · finale(vocative, singular) · finały(vocative, plural)