ˈɡadat͡ɕ, gadać
Pochodzeniepraindoeur. *gad- • por. pali gad
- gw. (Śląsk Cieszyński) mówić językiem literackim, nie gwarą
- obsoletekłócić się
Formygadam(singular, first-person, present) · gadasz(singular, second-person, present) · gada(singular, third-person, present) · gadamy(plural, first-person, present) · gadacie(plural, second-person, present) · gadają(plural, third-person, present) · gadałem(singular, first-person, past) · gadałeś(singular, second-person, past) · gadał(singular, third-person, past) · gadaliśmy(plural, first-person, past) · gadaliście(plural, second-person, past) · gadali(plural, third-person, past) · gadałam(singular, first-person, past) · gadałaś(singular, second-person, past) · gadała(singular, third-person, past) · gadałyśmy(plural, first-person, past) · gadałyście(plural, second-person, past) · gadały(plural, third-person, past) · gadałom(singular, first-person, past, potential, rare) · gadałoś(singular, second-person, past, potential, rare)