ˈɡluʷɔ̃n, glu^(u̯)õn
Pochodzenieang. gluon < ang. glue → klej
- cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych
Formygluony(nominative, plural) · gluonu(genitive, singular) · gluonów(genitive, plural) · gluonowi(dative, singular) · gluonom(dative, plural) · gluony(accusative, plural) · gluonem(instrumental, singular) · gluonami(instrumental, plural) · gluonie(locative, singular) · gluonach(locative, plural) · gluonie(vocative, singular) · gluony(vocative, plural)