ˈɡɔlɛ̃ɲ, golẽń
Pochodzenieprasł. *golenь → kość bez mięśni, goła
- część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą
“Tylną częścią goleni jest łydka.”
- część podwozia samolotu, która łączy kadłub z wózkiem
- dialectalgoleń (1.1)
- genitivelm od: golenie
Formygoleni(genitive, singular) · goleni(dative, singular) · golenią(instrumental, singular) · goleni(locative, singular) · goleni(vocative, singular) · golenie(nominative, plural) · goleni(genitive, plural) · goleniom(dative, plural) · golenie(accusative, plural) · goleniami(instrumental, plural) · goleniach(locative, plural) · golenie(vocative, plural) · golenia(genitive, singular) · goleniowi(dative, singular) · goleniem(instrumental, singular) · goleniu(locative, singular) · goleniu(vocative, singular)