ˈɡrɔ̃nɔ, grõno
- grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.
“Od lat jeździmy na majowe wycieczki w tym samym gronie towarzyskim.”
- typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych
“Konwalia majowa wytwarza kwiatostan w kształcie grona.”
- colloquialkilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
“Wracając z dziadkowego sadu zrywaliśmy grona czerwonych i białych porzeczek.”
- datedkuliste lub zaoblone dolne zakończenie lufy działa, jego uchwyt denny
Formygrona(genitive, singular) · gronu(dative, singular) · gronem(instrumental, singular) · gronie(locative, singular) · grona(nominative, plural) · gron(genitive, plural) · gronom(dative, plural) · grona(accusative, plural) · gronami(instrumental, plural) · gronach(locative, plural) · grona(vocative, plural)