Pochodzeniepol. Anna (wariant fonetyczny) < łac. Anna < gr. Ἄννα < hebr. חנה (chanah) → łaska, wdzięk
- imię żeńskie
“Mam na imię Hanna i jestem pielęgniarką z zamiłowania”
“Hanna Banaszak jest polską wokalistką jazzową i piosenkarką o zmysłowym, pełnym seksapilu głosie.”
“Anny i Hanny dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 26 lipca, a także 9 czerwca.”
FormyHanny(nominative, plural) · Hanny(genitive, singular) · Hann(genitive, plural) · Hannie(dative, singular) · Hannom(dative, plural) · Hannę(accusative, singular) · Hanny(accusative, plural) · Hanną(instrumental, singular) · Hannami(instrumental, plural) · Hannie(locative, singular) · Hannach(locative, plural) · Hanno(vocative, singular) · Hanny(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik