iˈzaːk, iz•ak
Pochodzeniełac. Isaac, łac. Isaacus < gr. Ἰσαάκ < hebr. יצחק (jic'chak) → dosł. „śmiech”
- Biblicalpostać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów
“Wziąwszy Rebekę za żonę, Izaak miłował ją, bo była mu pociechą po matce”
- rareimię męskie
“Ciocia Misia kupiła Izaakowi nowy żakiet.”
FormyIzaaka(genitive, singular) · Izaakowi(dative, singular) · Izaaka(accusative, singular) · Izaakiem(instrumental, singular) · Izaaku(locative, singular) · Izaaku(vocative, singular) · Izaakowie(nominative, plural) · Izaaków(genitive, plural) · Izaakom(dative, plural) · Izaaków(accusative, plural) · Izaakami(instrumental, plural) · Izaakach(locative, plural) · Izaakowie(vocative, plural) · Izaaki(depreciative, nominative, vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik