ˈkuwkɔ, kuu̯ko
Pochodzeniepol. koło + -ko
- diminutiveod: koło
“Lubię nosić tę sukieneczkę w kwiatuszki i kółeczka.”
- małe koło
“Do rysowania kółek służy cyrkiel, tzw. zerownik.”
“Przez te wertepy w parku połamałam kółka w dziecięcym wózku.”
- szkolne zajęcia dla grupy zainteresowań
“W czwartki po lekcjach uczęszczam na kółko chemiczne.”
- grupa bawiących się osób trzymająca się za ręce
Formykółka(genitive, singular) · kółku(dative, singular) · kółkiem(instrumental, singular) · kółku(locative, singular) · kółka(nominative, plural) · kółek(genitive, plural) · kółkom(dative, plural) · kółka(accusative, plural) · kółkami(instrumental, plural) · kółkach(locative, plural) · kółka(vocative, plural)