ˈkat͡sap, kacap
Pochodzenieros. кацап, ukr. каца́п → obraźliwie o Rosjaninie < ukr. цап → kozioł, cap
- Warsaw, colloquial, dialectal, especially, scornfully( ) Rosjanin, dawniej także obywatel Związku Radzieckiego
“Kacapy nie umieją docenić uroków picia wina, więc chleją wódkę.”
- Lviv, dialectalgłupiec
“I znowu zgubiłeś klucze, ty kacapie!”
Formykacapa(genitive, singular) · kacapowi(dative, singular) · kacapa(accusative, singular) · kacapem(instrumental, singular) · kacapie(locative, singular) · kacapie(vocative, singular) · kacapy(nominative, plural) · kacapów(genitive, plural) · kacapom(dative, plural) · kacapów(accusative, plural) · kacapami(instrumental, plural) · kacapach(locative, plural) · kacapy(vocative, plural)