ˈkapɛt͡ɕ, kapeć
Pochodzenieprawdop. pol. papeć < pol. papuć < węg. papucs < tur. papuç → trzewik
- obuwie używane tylko w domu
“Po domu zwykle chodzę w kapciach.”
- colloquialprzedziurawiona opona pneumatyczna lub dętka
“Spóźniłem się do pracy, bo złapałem kapcia.”
- colloquial, commonlysuchość w gardle
“Muszę się napić, bo mam w pysku kapcia.”
- slangocena niedostateczna
“Słyszałeś, że on znowu dostał kapcia z polaka?”
- slang, youthnoga
“Uważaj, bo zaraz ci przywalę z kapcia!”
- slang, youthczłowiek donoszący na innych
- slangpracownik szkoły zajmujący się zaprowadzaniem porządku; woźny
- slang, youthosoba w podeszłym wieku
- slang, youthchłopak nieurodziwy
“W klasie pojawił się nowy koleś – straszny kapeć.”
Formykapcia(genitive, singular) · kapciowi(dative, singular) · kapcia(accusative, singular) · kapciem(instrumental, singular) · kapciu(locative, singular) · kapciu(vocative, singular) · kapcie(nominative, plural) · kapci(genitive, plural) · kapciom(dative, plural) · kapcie(accusative, plural) · kapciami(instrumental, plural) · kapciach(locative, plural) · kapcie(vocative, plural) · kapci(accusative, plural)