ˈkazat͡ɕ, kazać
- wydać rozkaz zrobienia czegoś
“Kazali strzelać, więc strzeliłem.”
- wydać polecenie
“Mama kazała mi natychmiast przyjść do domu.”
- obsoletegłosić kazanie
Formykażę(singular, first-person, present) · każesz(singular, second-person, present) · każe(singular, third-person, present) · każemy(plural, first-person, present) · każecie(plural, second-person, present) · każą(plural, third-person, present) · kazałem(singular, first-person, past) · kazałeś(singular, second-person, past) · kazał(singular, third-person, past) · kazaliśmy(plural, first-person, past) · kazaliście(plural, second-person, past) · kazali(plural, third-person, past) · kazałam(singular, first-person, past) · kazałaś(singular, second-person, past) · kazała(singular, third-person, past) · kazałyśmy(plural, first-person, past) · kazałyście(plural, second-person, past) · kazały(plural, third-person, past) · kazałom(singular, first-person, past, potential, rare) · kazałoś(singular, second-person, past, potential, rare)