ˈkɔlɔ̃n, kolõn
Pochodzeniełac. colonus → wieśniak, rolnik
- w starożytnym Rzymie, w okresie klasycznym: dzierżawca działki u wielkiego właściciela ziemskiego
- w starożytnym Rzymie, w okresie późnego cesarstwa: chłop przypisany do ziemi
Formykolona(genitive, singular) · kolonowi(dative, singular) · kolona(accusative, singular) · kolonem(instrumental, singular) · kolonie(locative, singular) · kolonie(vocative, singular) · kolonowie(nominative, plural) · koloni(nominative, plural) · kolonów(genitive, plural) · kolonom(dative, plural) · kolonów(accusative, plural) · kolonami(instrumental, plural) · kolonach(locative, plural) · kolonowie(vocative, plural) · koloni(vocative, plural) · kolony(depreciative, nominative, vocative, plural)