ˈkɔ̃mat, kõmat
Pochodzeniełac. comma → część wiersza < gr. κόμμα (kómma), D.: κόμματος (kómmatos)
- bardzo mały interwał wynikły ze strojenia jednego dźwięku na dwa różne sposoby
- inaczej: koma
Formykomatu(genitive, singular) · komatowi(dative, singular) · komatem(instrumental, singular) · komacie(locative, singular) · komacie(vocative, singular) · komaty(nominative, plural) · komatów(genitive, plural) · komatom(dative, plural) · komaty(accusative, plural) · komatami(instrumental, plural) · komatach(locative, plural) · komaty(vocative, plural)