ˈkɔɕit͡ɕ, kośić
Pochodzenieprasł. *kositi → 'ciąć, siec kosą'
- ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo
“Biedny mąż musi od rana kosić trawnik przed domem.”
- colloquial, metaphoriczabijać, zwykle wiele osób lub zwierząt naraz
“Sierżant kosił serią cały pluton nieprzyjaciela.”
- metaphoricgwara więzienna, kraść
“Chuligan chwalił się, jak kosi kobietom portmonetki.”
Formykoszę(singular, first-person, present) · kosisz(singular, second-person, present) · kosi(singular, third-person, present) · kosimy(plural, first-person, present) · kosicie(plural, second-person, present) · koszą(plural, third-person, present) · kosiłem(singular, first-person, past) · kosiłeś(singular, second-person, past) · kosił(singular, third-person, past) · kosiliśmy(plural, first-person, past) · kosiliście(plural, second-person, past) · kosili(plural, third-person, past) · kosiłam(singular, first-person, past) · kosiłaś(singular, second-person, past) · kosiła(singular, third-person, past) · kosiłyśmy(plural, first-person, past) · kosiłyście(plural, second-person, past) · kosiły(plural, third-person, past) · kosiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · kosiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)