krax, kraχ
Pochodzenieniem. Krach → trzask, łoskot < śwn. krach < swn. krah, krac
- bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne
- nagły, gwałtowny spadek kursu walut, akcji, obligacji lub innych aktywów
- metaphoricklęska
Formykrachy(nominative, plural) · krachu(genitive, singular) · krachów(genitive, plural) · krachowi(dative, singular) · krachom(dative, plural) · krachy(accusative, plural) · krachem(instrumental, singular) · krachami(instrumental, plural) · krachu(locative, singular) · krachach(locative, plural) · krachu(vocative, singular) · krachy(vocative, plural)