ˈkrɛva, kreva
Pochodzeniefranc. crever → zdychać
- colloquialw sposób emocjonalny o całkowitym fiasku, niepowodzeniu, niepomyślnym zakończeniu czegoś
“No z urlopem krewa niestety, szef zażądał pełnej dyspozycyjności w związku z nowym projektem.”
Formykrewy(genitive, singular) · krewie(dative, singular) · krewę(accusative, singular) · krewą(instrumental, singular) · krewie(locative, singular) · krewo(vocative, singular)