ˈkurka, kurka
Pochodzeniepol. kura + -ka
- colloquialCantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego
“Po powrocie do domu zjedliśmy pyszną jajecznicę z kurkami i cebulą.”
- zob. kurka wodna
“W starorzeczu znaleźliśmy gniazda kurek.”
- diminutiveod kura
“Krzysiu! Zostaw kurki w spokoju!”
- genitivelp od: kurek
- euphemisticwykrzyknik wyrażający poczucie beznadziejności, bezradności lub zniecierpliwienia
“Kurka! Przestaniesz mi tu w końcu łazić?”
Formykurki(genitive, singular) · kurce(dative, singular) · kurkę(accusative, singular) · kurką(instrumental, singular) · kurce(locative, singular) · kurko(vocative, singular) · kurki(nominative, plural) · kurek(genitive, plural) · kurkom(dative, plural) · kurki(accusative, plural) · kurkami(instrumental, plural) · kurkach(locative, plural) · kurki(vocative, plural)