ˈlarva, larva
Originniem. Larve, franc. larve < łac. larva
- stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego
“Ptaszek zaczął dziobać larwę siedzącą na listku.”
- colloquialniesympatyczna kobieta
“Ta stara larwa spod 38 znowu nie odpowiedziała mi na „dzień dobry”.”
- dated(także gw. (Śląsk Cieszyński)) zob. maska (na bal maskowy)
- duch zmarłego prześladujący żywych
- datedzob. zjawa
Formslarwy(genitive, singular) · larwie(dative, singular) · larwę(accusative, singular) · larwą(instrumental, singular) · larwie(locative, singular) · larwo(vocative, singular) · larwy(nominative, plural) · larw(genitive, plural) · larwom(dative, plural) · larwy(accusative, plural) · larwami(instrumental, plural) · larwach(locative, plural) · larwy(vocative, plural)