ˈlɛ̃mːa, lẽ•ma
Pochodzeniegr. λῆμμᾰ (lêmmă; przesłanka, przypuszczenie) ← rdzeń gr. *λᾱβ-, skąd gr. λᾰμβᾰ́νω (lămbắnō; biorę) + gr. -μᾰ (-mă)
- kanoniczna forma wyrazu, używana np. w słownikach
Formylemmy(genitive, singular) · lemmie(dative, singular) · lemmę(accusative, singular) · lemmą(instrumental, singular) · lemmie(locative, singular) · lemmo(vocative, singular) · lemmy(nominative, plural) · lemm(genitive, plural) · lemmom(dative, plural) · lemmy(accusative, plural) · lemmami(instrumental, plural) · lemmach(locative, plural) · lemmy(vocative, plural)