marʃ, marš
Originniderl. maarsch, niem. Marsch
- rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
“Dwie godziny szybkim marszem i będziesz w domu.”
- przemieszczanie się, pochód wojsk
“Hetman zdołał zatrzymać marsz wrogich wojsk już na granicy.”
- manifestacja uliczna, wędrujący protest
- niziny nadrzeczne i nadmorskie o żyznej glebie utworzonej z mułu gliniastego i piasku w Holandii i północno-zachodniej części Niemiec
- utwór muzyczny o wyraźnej rytmice
“Orkiestra zagrała żałobnego marsza.”
Formsmarszu(genitive, singular) · marszowi(dative, singular) · marszem(instrumental, singular) · marszu(locative, singular) · marszu(vocative, singular) · marsze(nominative, plural) · marszów(genitive, plural) · marszom(dative, plural) · marsze(accusative, plural) · marszami(instrumental, plural) · marszach(locative, plural) · marsze(vocative, plural) · marszy(genitive, plural) · marsza(genitive, singular) · marsza(accusative, singular)