ˈmɛdɨk, medyk
- colloquialstudent medycyny (kierunku lekarskiego)
“Kaśka chodzi z jakimś medykiem, ale on wciąż siedzi w książkach.”
- obsoletelekarz
“Medyk królowej, od tygodni trujący króla, nie pokazywał niczego po sobie.”
- colloquialszkoła zawodowa o profilu medycznym
Formsmedyka(genitive, singular) · medykowi(dative, singular) · medyka(accusative, singular) · medykiem(instrumental, singular) · medyku(locative, singular) · medyku(vocative, singular) · medycy(nominative, plural) · medyków(genitive, plural) · medykom(dative, plural) · medyków(accusative, plural) · medykami(instrumental, plural) · medykach(locative, plural) · medycy(vocative, plural) · medyki(nominative, plural) · medyki(accusative, plural) · medyki(vocative, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0