mʲjɛt͡ʃ, mʹi ̯eč
- obosieczna broń z długim, prostym ostrzem
“Rycerz wyciągnął miecz i przygotował się do obrony.”
“Wy sami drżyjcie przed mieczem, / bo gniew za grzechy zapłonie”
- ruchoma część niektórych jachtów żaglowych i desek windsurfingowych w formie płetwy wysuwanej w spodzie kadłuba
- datedmęska linia pokrewieństwa w rodzinie
- w konstrukcji dachu: krótki, ukośny element łączący belkę poziomą z pionową
Formymiecza(genitive, singular) · mieczowi(dative, singular) · mieczem(instrumental, singular) · mieczu(locative, singular) · mieczu(vocative, singular) · miecze(nominative, plural) · mieczy(genitive, plural) · mieczów(genitive, plural) · mieczom(dative, plural) · miecze(accusative, plural) · mieczami(instrumental, plural) · mieczach(locative, plural) · miecze(vocative, plural)