Pochodzeniegr. μιμικός (mimikós)
- osoba potrafiąca wyrażać uczucia za pomocą wyrazu twarzy
- aktor występujący w pantomimie
“Za tymi drzwiami mimicy przygotowują się do występu.”
- zwierzę potrafiące bronić się przybierając postać innego zwierzęcia
“Przeziernik jest doskonałym mimikiem, którego wygląd przypomina osę.”
- Donacobius atricapilla Linnaeus, średniej wielkości ptak zasiedlający krzewiaste, nadrzeczne zarośla w Ameryce Południowej
“Ogony peruwiańskich mimików mają białe zakończenia sterówek.”
- genitivelm od mimika
Formymimika(genitive, singular) · mimikowi(dative, singular) · mimika(accusative, singular) · mimikiem(instrumental, singular) · mimiku(locative, singular) · mimiku(vocative, singular) · mimicy(nominative, plural) · mimików(genitive, plural) · mimikom(dative, plural) · mimików(accusative, plural) · mimikami(instrumental, plural) · mimikach(locative, plural) · mimicy(vocative, plural) · mimiki(depreciative, nominative, vocative, plural) · mimiki(nominative, plural) · mimiki(vocative, plural)