ˈmʲĩnus, mʹĩnus
Pochodzeniełac. minus → mniej
- znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera
- znak przy ocenie szkolnej obniżający ją
“Kasia dostała dziś czwórkę z minusem.”
- ujemna cecha czegoś
“Jedziecie do stolicy kraju kapitalistycznego, który to kraj ma być może nawet tam i swoje… plusy. Rozchodzi się jednak o to, żeby te plusy nie przesłoniły wam minusów.”
- oprócz, z wyjątkiem
“Dałem jej wielki bukiet kwiatów minus jeden kwiatek, który mi się złamał.”
- odjąć (spójnik stawiany między odjemną i odjemnikiem)
- stawiany przed liczbami ujemnymi i jako znak liczby przeciwnej
“Jest minus dziesięć stopni.”
Formyminusy(nominative, plural) · minusa(genitive, singular) · minusów(genitive, plural) · minusowi(dative, singular) · minusom(dative, plural) · minusy(accusative, plural) · minusem(instrumental, singular) · minusami(instrumental, plural) · minusie(locative, singular) · minusach(locative, plural) · minusie(vocative, singular) · minusy(vocative, plural) · minusu(genitive, singular)
Źródło: Wikisłownik