ˈmʲirɔ̃n, mʹirõn
Pochodzeniełac. Myron < gr. Μύρων < gr. μύρον → maść, pachnidło
- imię męskie
“Miał na imię Miron i hodował bernardyny krótkowłose.”
“W Kościele katolickim na 8 sierpnia przypada wspomnienie św. Mirona z Krety.”
FormyMirona(genitive, singular) · Mironowi(dative, singular) · Mirona(accusative, singular) · Mironem(instrumental, singular) · Mironie(locative, singular) · Mironie(vocative, singular) · Mironowie(nominative, plural) · Mironów(genitive, plural) · Mironom(dative, plural) · Mironów(accusative, plural) · Mironami(instrumental, plural) · Mironach(locative, plural) · Mironowie(vocative, plural) · Mirony(depreciative, nominative, vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik