ˈmʲirːa, mʹi•ra
Pochodzeniełac. myrrha < gr. μύρρα (mýrra); wyraz ostatecznie zapożyczony z języków semickich, por. arab. مر (murr), hebr. מור (mur) / hebr. מר (mor)
- żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec
“Wchodzę do mego ogrodu, siostro ma, oblubienico; / zbieram mirrę mą z moim balsamem; / spożywam plaster z miodem moim; / piję wino moje wraz z mlekiem moim”
Formymirry(genitive, singular) · mirze(dative, singular) · mirrze(dative, singular, dated, also) · mirrę(accusative, singular) · mirrą(instrumental, singular) · mirze(locative, singular) · mirrze(locative, singular, dated, also) · mirro(vocative, singular) · mirry(nominative, plural) · mirr(genitive, plural) · mirrom(dative, plural) · mirry(accusative, plural) · mirrami(instrumental, plural) · mirrach(locative, plural) · mirry(vocative, plural)