ˈmʲitra, mʹitra
Pochodzeniehin. मित्र → Mitra < sanskr. मित्र → przyjaciel < awest. 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬀 → przymierze < praindoirański *mitra → powodujący połączenie < praindoeur. *mei → łączyć, wymieniać się
- liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego
- bóstwo solarne czczone w kulturze indyjskiej, perskiej, greckiej i rzymskiej; patron szczerości, przyjaźni, władców, wojowników
Formymitry(genitive, singular) · mitrze(dative, singular) · mitrę(accusative, singular) · mitrą(instrumental, singular) · mitrze(locative, singular) · mitro(vocative, singular) · mitry(nominative, plural) · mitr(genitive, plural) · mitrom(dative, plural) · mitry(accusative, plural) · mitrami(instrumental, plural) · mitrach(locative, plural) · mitry(vocative, plural) · Mitry(genitive, singular) · Mitrze(dative, singular) · Mitrę(accusative, singular) · Mitrą(instrumental, singular) · Mitrze(locative, singular) · Mitro(vocative, singular) · Mitrowie(potential, rare, nominative, plural)