ˈnabuj, nabui ̯
- jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy
- jednostka ładunku miotającego niezbędna do spowodowania wybuchu gazów w lufie, umieszczana oddzielnie w komorze nabojowej za pociskiem
- nabój hutniczy, porcja materiałów wsadowych ładowana jednorazowo do pieca hutniczego
- metalowy pojemnik wypełniony dwutlenkiem węgla, używany m.in. w syfonach, tratwach ratunkowych
- plastikowy pojemnik wypełniony atramentem lub tuszem, wkładany do wiecznych piór i drukarek atramentowych
Formynaboju(genitive, singular) · nabojowi(dative, singular) · nabojem(instrumental, singular) · naboju(locative, singular) · naboju(vocative, singular) · naboje(nominative, plural) · nabojów(genitive, plural) · naboi(genitive, plural) · nabojom(dative, plural) · naboje(accusative, plural) · nabojami(instrumental, plural) · nabojach(locative, plural) · naboje(vocative, plural)