Pochodzenieprasł. *naporъ
- silna presja fizyczna na coś lub kogoś
“Ogrodzenie runęło pod naporem tłumu protestujących.”
- metaphoricsilne oddziaływanie
“Nie mógł oprzeć się naporowi, jaki zaczęły na niego wywierać środowiska żydowskie.”
- siła nacisku jaką ciecz wywiera na powierzchnię
“Płyn w stanie spoczynku wywiera napór hydrostatyczny zarówno na dno, jak i ścianę naczynia”
Formynaporu(genitive, singular) · naporowi(dative, singular) · naporem(instrumental, singular) · naporze(locative, singular) · naporze(vocative, singular) · napory(nominative, plural) · naporów(genitive, plural) · naporom(dative, plural) · napory(accusative, plural) · naporami(instrumental, plural) · naporach(locative, plural) · napory(vocative, plural)