ɔˈbɔra, obora
Pochodzenieprasł. *obora < prasł. *obvora → miejsce odgrodzone, zamknięte < rzecz. odczas. od prasł. *obverti → zagrodzić, zamknąć < prasł. *-ob + *verti; por. obwarowanie
- budynek gospodarski dla bydła, miejsce jego przebywania
“Rano w oborze gospodyni wydoiła krowy.”
Formyobory(nominative, plural) · obory(genitive, singular) · obór(genitive, plural) · oborze(dative, singular) · oborom(dative, plural) · oborę(accusative, singular) · obory(accusative, plural) · oborą(instrumental, singular) · oborami(instrumental, plural) · oborze(locative, singular) · oborach(locative, plural) · oboro(vocative, singular) · obory(vocative, plural)