ˈpakɛr, paker
Pochodzeniepol. pakować; por. niem. Packer
- colloquialsilnie umięśniony mężczyzna
“Chodziła z jednym pakerem, ale już poszedł w odstawkę.”
- colloquialprogram do kompresji danych
“Używam wciąż pakera ściągniętego w zeszłym roku.”
Formypakera(genitive, singular) · pakerowi(dative, singular) · pakera(accusative, singular) · pakerem(instrumental, singular) · pakerze(locative, singular) · pakerze(vocative, singular) · pakerzy(nominative, plural) · pakerów(genitive, plural) · pakerom(dative, plural) · pakerów(accusative, plural) · pakerami(instrumental, plural) · pakerach(locative, plural) · pakerzy(vocative, plural) · pakery(depreciative, nominative, vocative, plural) · pakery(nominative, plural) · pakery(accusative, plural) · pakery(vocative, plural)