ˈpalʲit͡ɕ, palʹić
Pochodzenieprasł. *paliti → powodować, że coś płonie
- niszczyć coś za pomocą ognia
- wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
“— Czy ma pan ogień? — Nie, nie palę.”
- o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa
“Ten samochód pali 7 litrów benzyny na sto kilometrów.”
- utrzymywać coś świecącym
“Nie pal światła, już zrobiło się jasno.”
- dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień
“Od lat nie palimy w tym starym piecu.”
- colloquialparzyć, piec (wywoływać ból na ciele)
“Kieliszek wódki palił go w gardło.”
- ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia
“Widzi czarne osmalone smugi tam, gdzie tłuszcz palił się niczym węgiel”
- dawać światło, ciepło, dym, płonąc lub żarząc się
- być opanowanym przez jakieś silne, gwałtowne uczucie
- odczuwać do kogoś silny pociąg seksualny
- mieć na coś wielką ochotę
Formypalę(singular, first-person, present) · palisz(singular, second-person, present) · pali(singular, third-person, present) · palimy(plural, first-person, present) · palicie(plural, second-person, present) · palą(plural, third-person, present) · paliłem(singular, first-person, past) · paliłeś(singular, second-person, past) · palił(singular, third-person, past) · paliliśmy(plural, first-person, past) · paliliście(plural, second-person, past) · palili(plural, third-person, past) · paliłam(singular, first-person, past) · paliłaś(singular, second-person, past) · paliła(singular, third-person, past) · paliłyśmy(plural, first-person, past) · paliłyście(plural, second-person, past) · paliły(plural, third-person, past) · paliłom(singular, first-person, past, potential, rare) · paliłoś(singular, second-person, past, potential, rare)