ˈpãnɛf, pãnef
Pochodzenieczes. pánev < prasł. *pany, *panъve (→ okrągłe metalowe naczynie); swn. pfanna (→ patelnia) < śr.łac. panne < łac. patina < gr. πατάνη (patánē)
- datedspore, płytkie naczynie metalowe, w postaci misy, patelni lub kociołka, służące do gotowania, smażenia, warzenia itp.
- zob. panewka
Formypanwie(nominative, plural) · panwi(genitive, singular) · panwi(genitive, plural) · panwi(dative, singular) · panwiom(dative, plural) · panwie(accusative, plural) · panwią(instrumental, singular) · panwiami(instrumental, plural) · panwi(locative, singular) · panwiach(locative, plural) · panwi(vocative, singular) · panwie(vocative, plural)