ˈpɛcĩn, peḱĩn
Pochodzeniechiń. 北京 → dosł. północna stolica (wczesna romanizacja z port. Pequim)
- stolica Chin
“Podczas ferii zimowych mieszkaliśmy w najdroższym hotelu w Pekinie.”
FormyPekiny(potential, rare, nominative, plural) · Pekinu(genitive, singular) · Pekinów(potential, rare, genitive, plural) · Pekinowi(dative, singular) · Pekinom(potential, rare, dative, plural) · Pekiny(potential, rare, accusative, plural) · Pekinem(instrumental, singular) · Pekinami(potential, rare, instrumental, plural) · Pekinie(locative, singular) · Pekinach(potential, rare, locative, plural) · Pekinie(vocative, singular) · Pekiny(potential, rare, vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik