ˈpɔʒar, požar
Pochodzenieprasł. *požarъ < prasł. *požariti → zapalić
- niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia
“Pięć osób zginęło we wczorajszym pożarze w Łodzi.”
“Polacy gaszą pożary na południu Turcji.”
- gwałtowne uczucie miłości
Formypożaru(genitive, singular) · pożarowi(dative, singular) · pożarem(instrumental, singular) · pożarze(locative, singular) · pożarze(vocative, singular) · pożary(nominative, plural) · pożarów(genitive, plural) · pożarom(dative, plural) · pożary(accusative, plural) · pożarami(instrumental, plural) · pożarach(locative, plural) · pożary(vocative, plural)