ˈpɔdwɨ, podu̯y
- pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę
“To podły człowiek, cieszy się nieszczęściem innych.”
- wynikający z czyjejś niegodziwości
“Nie przypuszczałam, że dopuścisz się takich podłych intryg.”
- colloquialw złym gatunku, kiepskiej jakości, w złym stanie
“Na koloniach byłoby fajnie, gdyby nie to podłe jedzenie.”
Formypodła(nominative, singular, feminine) · podłe(nominative, singular, neuter) · podli(nominative, plural, masculine) · podłe(nominative, plural, nonvirile) · podłego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · podłej(genitive, singular, feminine) · podłego(genitive, singular, neuter) · podłych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · podłemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · podłej(dative, singular, feminine) · podłemu(dative, singular, neuter) · podłym(dative, plural, masculine, nonvirile) · podłego(accusative, singular, masculine, animate) · podłą(accusative, singular, feminine) · podłe(accusative, singular, neuter) · podłych(accusative, plural, masculine) · podłe(accusative, plural, nonvirile) · podłym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · podłą(instrumental, singular, feminine) · podłym(instrumental, singular, neuter)