ˈpɔkuj, pokui ̯
Pochodzenieprasł. *pokojь
- stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
“Między Polską a Czechami panuje pokój.”
- pakt kończący wojnę
“Ostatecznie między tymi państwami został zawarty pokój.”
- obsoletespokój
“Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.”
- wieczny pokój
- część mieszkania, izba
“Jakiś człowiek szybko wszedł do pokoju.”
- pomieszczenie wynajęte w hotelu
- colloquialpomieszczenie, gabinet
- wydzielone miejsce na czacie lub IRC-u
Formypokoju(genitive, singular) · pokojowi(dative, singular) · pokojem(instrumental, singular) · pokoju(locative, singular) · pokoju(vocative, singular) · pokoje(nominative, plural) · pokojów(genitive, plural) · pokoi(genitive, plural) · pokojom(dative, plural) · pokoje(accusative, plural) · pokojami(instrumental, plural) · pokojach(locative, plural) · pokoje(vocative, plural)