ˈprat͡sa, praca
Pochodzeniezapożyczenie ze st.czes. prácě, z prasł. *porťa; oczekiwana forma pol. *proca zachowana w st.pol. czas. procować; zapożyczenie mogło być celowe, by odróżnić te słowo od proca → broń miotająca
- wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr
“Niektórzy uważają, że praca rolnika wcale nie jest ciężka.”
- miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
“Dziś znowu spóźnił się pan do pracy.”
“Wszedłem do pracy o 8:51, tak wynika z czytnika kart.”
- artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
“Na wystawie pokazano prace znanego fotografa.”
- energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego
“Praca potrzebna na przesunięcie tego ładunku w polu elektrycznym wynosi 10 dżuli.”
- funkcjonowanie czegoś
“Praca silnika jest bez zarzutu.”
Formypracy(genitive, singular) · pracy(dative, singular) · pracę(accusative, singular) · pracą(instrumental, singular) · pracy(locative, singular) · praco(vocative, singular) · prace(nominative, plural) · prac(genitive, plural) · pracom(dative, plural) · prace(accusative, plural) · pracami(instrumental, plural) · pracach(locative, plural) · prace(vocative, plural)