pũŋkt, pũŋkt
- najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny
“Prosta jest zbiorem punktów.”
- element pewnej (abstrakcyjnej) przestrzeni, szczególnie mającej interpretację geometryczną
“Punktami przestrzeni funkcyjnej są funkcje.”
- jednostka redakcyjna tekstu prawnego
- jednostka miary stosowana w typografii
“Czcionka o rozmiarze 12 punktów.”
- jednostka wyniku w grach sportowych opartych na współzawodnictwie
“Zdobyła dla swojej drużyny aż 3 punkty!”
- colloquialo kropce
“Ta zabawa polega na łączeniu kolejnych punktów.”
- pewne określone miejsce
- dokładnie (o godzinie)
“Jacek wszedł do domu punkt piąta.”
Formspunkty(nominative, plural) · punktu(genitive, singular) · punktów(genitive, plural) · punktowi(dative, singular) · punktom(dative, plural) · punkty(accusative, plural) · punktem(instrumental, singular) · punktami(instrumental, plural) · punkcie(locative, singular) · punktach(locative, plural) · punkcie(vocative, singular) · punkty(vocative, plural)