ˈpɨtat͡ɕ, pytać
Originprasł. *pъtati, *pytajǫ (lub może prasł. *pytati, *pytajǫ)
- wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi
“Jako rekruter zawsze pytam kandydatów o znajomość języków obcych.”
“Pytałem kolegę o godzinę.”
- sprawdzać zasób wiadomości ucznia
“Matematyk miał mnie dziś pytać, więc na wszelki wypadek zachorowałam.”
- tylko w przeczeniu nie przywiązywać wagi
- datedszukać
- gw. (Bukowina, Podhale, Śląsk Cieszyński i Augustów) prosić
- gw. (Bukowina) zapraszać
“Ne i pośli my na to weselisko, bo nom storsy druzba pedzioł, co nos Jasiek barz piéknie pytoł”
- pytać (1.1) z zainteresowaniem lub przejęciem
“Jego dzieci nigdy nie pytają się o pozwolenie.”
- forma wzmocniona czasownika pytać (1.3)
Formspytam(singular, first-person, present) · pytasz(singular, second-person, present) · pyta(singular, third-person, present) · pytamy(plural, first-person, present) · pytacie(plural, second-person, present) · pytają(plural, third-person, present) · pytałem(singular, first-person, past) · pytałeś(singular, second-person, past) · pytał(singular, third-person, past) · pytaliśmy(plural, first-person, past) · pytaliście(plural, second-person, past) · pytali(plural, third-person, past) · pytałam(singular, first-person, past) · pytałaś(singular, second-person, past) · pytała(singular, third-person, past) · pytałyśmy(plural, first-person, past) · pytałyście(plural, second-person, past) · pytały(plural, third-person, past) · pytałom(singular, first-person, past, potential, rare) · pytałoś(singular, second-person, past, potential, rare)