ˈpɛ̃mpɛk, pẽmpek
Pochodzenieprasł. *pǫpъkъ → 'mała wypukłość, napęcznienie'
- blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie
“Przestań dłubać w pępku!”
- zgrubienie w środku gomółki, ślad po przylepiaku
Formypępka(genitive, singular) · pępkowi(dative, singular) · pępkiem(instrumental, singular) · pępku(locative, singular) · pępku(vocative, singular) · pępki(nominative, plural) · pępków(genitive, plural) · pępkom(dative, plural) · pępki(accusative, plural) · pępkami(instrumental, plural) · pępkach(locative, plural) · pępki(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik