ˈrãnka, rãnka
Pochodzeniepol. rana + -ka
- diminutiveod: rana
- drobna rana
“Mimo że to była naprawdę mała ranka, zagoiła się dopiero po tygodniu.”
- gw. (Mazury) ręka
- genitivelp od: ranek
Formyranki(genitive, singular) · rance(dative, singular) · rankę(accusative, singular) · ranką(instrumental, singular) · rance(locative, singular) · ranko(vocative, singular) · ranki(nominative, plural) · ranek(genitive, plural) · rankom(dative, plural) · ranki(accusative, plural) · rankami(instrumental, plural) · rankach(locative, plural) · ranki(vocative, plural)