Pochodzenieprasł. *rodakъ, prasł. *roďakъ → członek rodu
- człowiek pochodzący z tego samego narodu
- człowiek pochodzący z tej samej okolicy, regionu
“Koncert na cześć stalowowolan stał się okazją by uhonorować ważnego i znanego rodaka”
Formyrodaka(genitive, singular) · rodakowi(dative, singular) · rodaka(accusative, singular) · rodakiem(instrumental, singular) · rodaku(locative, singular) · rodaku(vocative, singular) · rodacy(nominative, plural) · rodaków(genitive, plural) · rodakom(dative, plural) · rodaków(accusative, plural) · rodakami(instrumental, plural) · rodakach(locative, plural) · rodacy(vocative, plural)