Pochodzeniejap. 浪人 (rōnin)
- w dawnej Japonii: człowiek, który utracił swoje miejsce w feudalnej hierarchii społecznej
“Kochanowski to taki ronin, bezpański, samotny samuraj - mówi Wiesław Johann, były sędzia Trybunału Konstytucyjnego, niegdyś znany obrońca w procesach politycznych.”
- metaphoricw Japonii: ludzie czasowo bezrobotni, absolwenci którzy nie dostali się na uniwersytet
Formyronini(nominative, plural) · ronina(genitive, singular) · roninów(genitive, plural) · roninowi(dative, singular) · roninom(dative, plural) · ronina(accusative, singular) · roninów(accusative, plural) · roninem(instrumental, singular) · roninami(instrumental, plural) · roninie(locative, singular) · roninach(locative, plural) · roninie(vocative, singular) · ronini(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik