ruˈʲĩna, ru^(i ̯)ĩna
- stan, w którym coś jest upadłe, zniszczone
“Tylko patrzeć, jak nowy dyrektor doprowadzi ten zakład do ruiny.”
- człowiek zdemoralizowany; człowiek wyniszczony psychicznie i/lub fizycznie
- krach finansowy lub majątkowy
- obiekt zniszczony
Formyruiny(genitive, singular) · ruinie(dative, singular) · ruinę(accusative, singular) · ruiną(instrumental, singular) · ruinie(locative, singular) · ruino(vocative, singular) · ruiny(nominative, plural) · ruin(genitive, plural) · ruinom(dative, plural) · ruiny(accusative, plural) · ruinami(instrumental, plural) · ruinach(locative, plural) · ruiny(vocative, plural)