ˈrɨpka, rypka
Pochodzeniepol. ryba + -ka
- diminutiveod: ryba
“Wtem się coś z lekka potrąci • Śród kryształowej przezroczy, • Woda się z lekka zamąci, • Rybka nad wodę podskoczy; • I jak skałka płaskim bokiem • Gdy z lekkich rąk chłopca pierzchnie, • Tak nasza ry”
- mała ryba
“Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.”
“W akwarium wylęgły się nam rybki.”
- pieszczotliwie o bliskiej osobie
- środkowa klepka drewnianego pokładu statku
- dosłowny, filologiczny przekład tekstu, jako podstawa przekładu artystycznego
- wzorzec rytmu utworu muzycznego, złożony z niekoniecznie sensownych wyrazów, a dostarczany autorowi tekstu przez kompozytora
- wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w gminie Galewice
Formyrybki(genitive, singular) · rybce(dative, singular) · rybkę(accusative, singular) · rybką(instrumental, singular) · rybce(locative, singular) · rybko(vocative, singular) · rybki(nominative, plural) · rybek(genitive, plural) · rybkom(dative, plural) · rybki(accusative, plural) · rybkami(instrumental, plural) · rybkach(locative, plural) · rybki(vocative, plural) · Rybki(genitive, singular) · Rybce(dative, singular) · Rybkę(accusative, singular) · Rybką(instrumental, singular) · Rybce(locative, singular) · Rybko(vocative, singular) · Rybki(potential, rare, nominative, plural)