ˈsɛkta, sekta
Pochodzeniełac. secta → stronnictwo
- odłam jakiejś religii
“Opłaciła się Rzeczypospolitej tolerancja okazywana przedstawicielom mniejszości religijnych, najbardziej skrajnych sekt wyznaniowych, takich jak anabaptyści niemieccy i holenderscy (menonici) czy anty”
- grupa wyznająca odrębną religię skupiona wokół przywódcy duchowego
“Sekty tego rodzaju są co prawda nieliczne, ale władza guru nad jej członkami jest właściwie absolutna”
- metaphoricgrupa społeczna izolująca się od ogółu
Formysekty(nominative, plural) · sekty(genitive, singular) · sekt(genitive, plural) · sekcie(dative, singular) · sektom(dative, plural) · sektę(accusative, singular) · sekty(accusative, plural) · sektą(instrumental, singular) · sektami(instrumental, plural) · sekcie(locative, singular) · sektach(locative, plural) · sekto(vocative, singular) · sekty(vocative, plural)