strɨk, stryk
- Old-Polishbrat ojca
“A po wtóre, słuchaj: poszedł do Lichtensteina twój stryk, a potem pójdę jeszcze i ja. Nie hańba ci będzie przeprosić go za winę, boś zawinił – i nie żadnego Lichtensteina, ale posła będziesz przeprasz”
- zob. stryczek
- gw. (Śląsk Cieszyński) smażony placek ziemniaczany
Formystryka(genitive, singular) · strykowi(dative, singular) · stryka(accusative, singular) · strykiem(instrumental, singular) · stryku(locative, singular) · stryku(vocative, singular) · strykowie(nominative, plural) · stryków(genitive, plural) · strykom(dative, plural) · stryków(accusative, plural) · strykami(instrumental, plural) · strykach(locative, plural) · strykowie(vocative, plural)